Ατοπική δερματίτιδα

Το έκζεμα είναι μια πάθηση όπου το δέρμα στο σώμα και το τριχωτό της κεφαλής έχει φαγούρα και γίνεται κόκκινο, κάνοντας το μωρό να ξύνει το δερματάκι του συνεχώς. Αυτή η κατάσταση οδηγεί στην ανάπτυξη ενοχλητικών πληγών.

Η ατοπική δερματίτιδα συνήθως ξεκινά από την βρεφική ή την παιδική ηλικία. Τα παιδιά που προέρχονται από οικογένειες με ιστορικό ατοπικής δερματίτιδας, άσθματος ή αλλεργικής ρινίτιδας έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν ατοπικό δέρμα

Τα γενικά συμπτώματα της ατοπικής δερματίτιδας περιλαμβάνουν:

  • Φαγούρα
  • Ερυθρότητα και εξάνθημα
  • Δέρμα πολύ ξηρό
  • Πληγές

Στα βρέφη και τα μικρά παιδιά, η ατοπική δερματίτιδα συνήθως ξεκινάει στο πρόσωπο ή τους αγκώνες και τα γόνατα, σημεία του σώματος που είναι εύκολο να γρατζουνίσουν, να ξύσουν και να τρίψουν καθώς σέρνονται. Μπορεί να εξαπλωθεί σε άλλες περιοχές του σώματος.

Στα μεγαλύτερα παιδιά, η ατοπική δερματίτιδα εμφανίζεται συνήθως στις πτυχές των αγκώνων, των χεριών ή και των γόνατων. Εξανθήματα ή ερυθρότητα πίσω από τα αυτιά ενός παιδιού, στα πόδια τους ή στο τριχωτό της κεφαλής, μπορεί επίσης να αποτελούν ένδειξη ατοπικής δερματίτιδας.

Τόσο στα βρέφη όσο και στα παιδιά η ατοπική δερματίτιδα μπορεί να διαφέρει από το ένα παιδί στο άλλο.

Στην πραγματικότητα, το «ατοπικό» σημαίνει αλλεργία. Κάτι που περιλαμβάνει το άσθμα, τις αλλεργίες και τις τροφικές αλλεργίες. Εάν ένα παιδί έχει μία από αυτές τις καταστάσεις, αυξάνεται η πιθανότητα ανάπτυξης μιας άλλης ατοπικής κατάστασης.

  • Περίπου το 50% των παιδιών με μέτρια έως σοβαρή ατοπική δερματίτιδα αναπτύσσουν αλλεργικό άσθμα.
  • Περίπου το 75% των παιδιών με μέτρια έως σοβαρή ατοπική δερματίτιδα αναπτύσσουν αλλεργική ρινίτιδα.
  • Πάνω από το ένα τρίτο των παιδιών με ατοπική δερματίτιδα έχει επίσης τροφικές αλλεργίες.

Θεραπεία

Ανάλογα με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων, η ατοπική δερματίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με τοπικά φάρμακα, τα οποία εφαρμόζονται στο δέρμα.

Μέχρι και σήμερα δεν υπάρχει θεραπεία για την ατοπική δερματίτιδα, όμως εάν γίνει εγκαίρως η διάγνωσή της μπορεί κάποιος να την ελέγξει, αντιμετωπίζοντας τη συμπτωματολογία της. Βέβαια ανάλογα με τη φάση στην οποία βρίσκεται τη δεδομένη στιγμή (ύφεση ή έξαρση) ο τρόπος αντιμετώπισης διαφέρει. Στη φάση της έξαρσης συνήθως χρειάζεται φαρμακευτική αγωγή παράλληλα με τη χρήση κατάλληλων προϊόντων φροντίδας και ενυδάτωσης ενώ στη φάση της ύφεσης μια καθημερινή ενυδατική φροντίδα που θα παρατείνει την περίοδο αυτή είναι λογικά αρκετή.

Το έκζεμα ΔΕΝ είναι μεταδοτικό, πράγμα που σημαίνει ότι το παιδί σας μπορεί να έρχεται σε επαφή με τα αδέλφια ή τους φίλους του.

Θεραπείες